فضل ربیع

فضل ربیع. [ ف َ ل ِ رَ ] ( اِخ ) فضل بن ربیع وزیر هارون الرشید:
هزار فصل ربیعش جنیبه دار جمال
هزار فضل ربیعش خریطه دار سخا.خاقانی.چون فصل ربیعی نه که چو فضل ربیعی
کز جود طبیعی همه لطفی و نمائی.خاقانی.هزار فصل بدیع است و صد چوفضل ربیع
هزار مرغ چو من بوتمام او زیبد.خاقانی.رجوع به فضل... ابن ربیع شود.

💡 گر زمین را بسبزه فضل ربیع آفتاب از شرف، بیاراید

💡 نماز دیگر چون عبد اللّه بدرگاه رفت و بار نبود، رقعتی‌ نبشت بمجلس خلافت که «خداوند امیر المؤمنین چنانکه از بزرگی و حلم او سزید فرمان داد تا آن بنده گناهکار که عفو خداوند او را زنده گردانید یعنی فضل ربیع بخدمت درگاه آید و همه بندگان بدین نظر بزرگ که ارزانی داشت‌، امیدهای بزرگ گرفتند.

💡 هزار فصل بدیع است و صد چو فضل ربیع هزار مرغ چو من بو تمام او زیبد

💡 یکی پیری مشوّش روزگاری بر فضل ربیع آمد بکاری