گستو
لغت نامه دهخدا
گستو. [ گ ُ ] ( اِخ ) فرسخی کمتر میانه شمال و مغرب فرگ است. نصف بیشتر قریه و مزرعه گستواز موقوفات مدرسه منصوریه شیراز است. در وقفنامه ها و فرامین سلاطین آن را حستویه فرگ از اعمال شبانکاره فارس نوشته اند. ( فارسنامه ناصری بخش دوم ص 219 ).
فرهنگ فارسی
فرسخی کمتر میانه شمال و مغرب فرگ است
جمله سازی با گستو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آنری گستو در سال ۱۹۶۷ میلادی رئیس دانشگاه پزشکی مارسی شد. وی همچنین بابت خدمات و فعالیتهای علمیاش، برندهٔ جوایز گوناگونی شد که از آن میان میتوان به «سفیر صرع» (۱۹۶۸)، «جایزهٔ لنوکس» (۱۹۷۷ از انجمن صرع آمریکا) و لژیون دونور (فرمانده) اشاره کرد.
💡 نویسنده با استفاده از توصیفات بسیار گستو و جزئیات بسیار دقیق، توانسته است فضای داستان را به گونهای بازسازی کند که خواننده کاملاً در دنیای او غرق شود.
💡 در این تحقیق علمی بسیار مهم، بررسی گستو و تحلیلهای آماری دقیق به محققان کمک کرد تا ریشههای اصلی این پدیده اجتماعی را به درستی شناسایی نمایند.
💡 او دیدگاهی بسیار گستو نسبت به مسائل اقتصادی دارد و همواره سعی میکند فراتر از مشکلات موقتی را به امکانات و فرصتهای بلندمدت آینده نگاه کند.