لعل شکربار

لعل شکربار. [ ل َ ل ِ ش ِک ْ ک َ / ش ِ ک َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) لعل شیرین. || کنایه از لب معشوق باشد. ( برهان ) ( آنندراج ).

لعل شیرین. یا کنایه از لب معشوق باشد.

💡 شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید دُر در میان لعل شکربار بنگرید

💡 تا غوطه زند تلخی جان در شکرستان پیغامی از آن لعل شکربار فرستیم

💡 گل را به چمن گونهٔ رخسار تو نیست مه را به سخن لعل شکربار تو نیست

💡 تا برآمد خط سبز از لعل شکربار او عکس طوطی زهر شد زیر نگین آیینه را

💡 حال بیماران درد عشق را گاهی بپرس لطف فرما شربتی از لعل شکربار خویش

💡 تلخ است ز شیرینی جان کام و دهانم یک بوسه ازان لعل شکربار مرا ده