مجال طلب

مجال طلب. [ م َطَ ل َ ] ( نف مرکب ) فرصت طلب: و شک نیست که دمنه مجال طلب و مضرب و نمام است. ( کلیله و دمنه ).

فرصت طلب

💡 مسندت برتر از آنست که در صد یک از آن چرخ را گنج تمنا و مجال طلب است