فرهاد کش

فرهادکش. [ ف َ ک ُ ] ( نف مرکب ) آنکه فرهاد کوهکن را از پا درآورد. مقاومت ناپذیر. تحمل ناپذیر:
جهان پیر است و بی بنیاد از این فرهادکش فریاد
که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم.حافظ.رجوع به فرهاد شود.

آن که فرهاد را از پای در آورد مقاومت ناپذیر.

💡 بده آن تیشه فرهاد کش عشق که من ریشه عقل از این مزرع سودا بکنم

💡 رخ بتاب از مکر این فرهاد کش گرچه شیرینست باشد روترش

💡 ز پرویز فرهاد از آن بر گذشت کزین پیر فرهاد کش درگذشت

💡 نبینم در نهادت غیر بیداد ز تو فرهاد کش فریاد فریاد