نکو کردار

نکوکردار. [ ن ِ کو ک ِ ] ( ص مرکب ) نیکوکردار. نکوکار. نکوفعل. نیکوعمل:
نکودل است و نکوسیرت و نکومذهب
نکونهاد و نکوطلعت و نکوکردار.فرخی.بدین کریمی و آزادگی که داند بود
مگر امیر نکوسیرت نکوکردار.فرخی.چو دیدم روی خوبش سجده کردم
بحمداﷲ نکوکردارم امشب.حافظ.

نیکو کردار. نکو کار. نکو فعل. نیکو عمل.

💡 کی بود یارب که گویند آن صنم همچو روی خود نکو کردار شد

💡 ای ستوده شه نکو کردار باز پرسند از تو این مقدار

💡 گفت از دوزخ ای نکو کردار قدری آتش بروی آن بگذار

💡 چون بُوَد شاه را نکو کردار مملکت را فزون شود مقدار

💡 ایا نیکوتر از عمر و جوانی نکو رو را نکو کردار باید