نفس دزدیدن

نفس دزدیدن. [ ن َ ف َ دُ دی دَ ] ( مص مرکب ) نفس را در سینه حبس کردن.

💡 به حکم عشق معذورم گر از دل نشنوی شورم نفس دزدیدن صورم قیامت دارد آهنگم

💡 از نفس دزدیدن بوی‌گلم غافل مباش دامن پیچیده‌ای دارم که صحرا کردنی‌ست

💡 بم و زیر دگر دارد نوای ساز مشتاقان نفس دزدیدن اینجا اختصار ناله می‌گیرد

💡 چه حرف است این که خاموشی فزاید زندگانی را؟ نفس دزدیدن من بر چراغ عمر صرصر شد

💡 تظلم یأس دارد ورنه من در صبر ناکامی نفس دزدیدن سرکوب صد فریادرس دارم

💡 از خموشی می توان صائب به معنی راه برد مایه غواص گوهرجو نفس دزدیدن است