گلشن قدس

گلشن قدس. [ گ ُ ش َ ن ِ ق ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از عالم جبروت است. ( برهان ) ( فرهنگ رشیدی ):
طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم.حافظ.

کنایه از عالم جبروت است.

💡 عندلیب گلشن قدس است دل جویا ولی رشتهٔ بال و پر او طول آمال تو شد

💡 طایران گلشن قدس از برای افتخار حرز مدح شاه بر اطراف شهپر بسته‌اند

💡 سرود خوان چو شود عندیب گلشن قدس چرا، به گوش فرو نوحه غراب کنید

💡 در ازل مسکن و مألوف نه اینجایم بود گلشن قدس و لب ماء معین جایم بود

💡 مرا که طوطی شکر فشان گلشن قدس چو پیش بلبل نطق اوفتد پر اندازد

💡 نخورم غم که برد باز بدان گلشن قدس علت نخوت و مستی چو ز سر بنهادم