وقایع نامه

[باستان شناسی، علوم کتابداری و اطلاع رسانی] ← رویدادنامه

وَقایع نامه (chronicle)
نمونه ای از وقایع نامه بر روی سنگ
ثبت رویدادها به ترتیب زمان وقوع، بدون تحلیل و تفسیر. وقایع نامه در ترتیب پیدایش انواع ادبی مقدم بر تاریخ نگاری واقعی است، که حاوی تحلیل واقعیات و حقایق و چگونگی ارتباط آن ها با یکدیگر است. ثبت وقایع تاریخی پیشینه ای کهن دارد که آغاز آن را می توان به اعصار باستانی و الواح گلی و کتیبه های سنگی نسبت داد. پادشاهان و حاکمان قدیم نیز دفتر و دیوان هایی برای ثبت حوادث و اعمال و اقدامات خود داشتند؛ اما وقایع نامه نویسی به صورتی که امروز می شناسیم به دوران یونان و روم بازمی گردد. در باب ویرانی بریتانیا، اثر گیلداس، با رومی ها آغاز می شود و در ۵۱۶م به پایان می آید. اواسط قرون میانه، زمان رواج شیوۀ وقایع نگاری بود. تاریخ نورمان ها در انگلیا، نوشتۀ اِدمو، از آثار این دوره است. روزنامه ها و نشریات خبری عصر جدید را می توان استمرار وقایع نویسی به شمار آورد. بسیاری از آثار نوشته شده در فارسی و عربی که به تاریخ شهرت دارند، در حقیقت نوعی وقایع نامه اند که تاریخ طبری ازجملۀ مشهورترین این تألیفات است. از وقایع نامه های ایرانی: وقایع الایام فی احوال الامام، محمدعلی سیستانی، وقایع الایام، شیخ عباس قمی.

💡 وقایع نامه ایوان مخوف یا تواریخ مصور ایوان مخوف (Лицевой летописный свод) بزرگترین مجموعه اطلاعات تاریخی است که تاکنون در روسیه قرون وسطی جمع‌آوری شده‌است. این وقایع نامه از خلقت جهان تا سال ۱۵۶۷ را در بر می‌گیرد. این کتاب همچنین به‌طور غیررسمی به عنوان کتاب تزار (Царь-книга) شناخته می‌شود.

💡 مجموعه این نوشته‌ها را ایوان مخوف به طور خاص برای کتابخانه سلطنتی خود سفارش داد. این وقایع نامه دارای ۱۶ هزار مینیاتور است و ۱۰ جلد دارد که از ۱۰ هزار ورق کتان تشکیل شده‌اند.