هفت سر
لغت نامه دهخدا
هفت سر. [ هََ س َ ] ( ص مرکب ) موجودی که دارای هفت سر باشد. به کنایت، غیرعادی و ترسناک.
- اژدهای هفت سر؛ کنایه از فلک است:
این هفت سر اژدهای خونخوار
در گرد تو حلقه است چون مار.نظامی.فلکی کو به گرد ما کمر است
چه عجب کاژدهای هفت سر است.نظامی.
فرهنگ فارسی
(صفت ) آنکه یا آنچه دارای هفت سر (راس ) باشد. یا اژدهای هفت سر. ۱- اژدهایاساطیری. ۲- جهان: (( جهان چون یکی هفت سراژدهاست کسی نیست کزچنگ ونابش رهاست. ) ) (اسدی )
جمله سازی با هفت سر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دیو نفس هفت سر را میتوان کشت ارتوان راکب رخش خرد چون رستم دستان شدن
💡 زمین با هفت گردون اژدهای جان مردم دان تنی با هفت سر داند همه کس کاژدها باشد
💡 ور بری زی او به رشوت اژدهای هفت سر گوید این فربی یکی ماهی است والله مار نیست
💡 به قدر فهم تو کردند وصف دوزخ را که مار هفت سر و عقرب دو سر دارد
💡 هست نفس شوم تو چون اژدهایی هفت سر جان تو با اژدهایی هفتسر در ششدر است
💡 در اساطیر یونان باستان، هیدرای هفت سر موجودی ترسناک بود که با بریدن هر سر، دو سر دیگر از جای آن میرویید و بسیار سرسخت بود.
💡 داستانهای قدیمی پر از هیولاهای هفت سر هستند که قهرمانان افسانهای باید با شجاعت و هوش فراوان بر آنها غلبه کرده و آنها را از بین ببرند.
💡 افسانهها میگویند که اژدهای هفت سر نگهبان گنجینهای باستانی در اعماق غار است و هیچ انسانی توان مقابله با قدرت ماورایی او را ندارد.