نچیده

نچیده. [ ن َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) ناچیده. چیده ناشده:
اندوه گل نچیده میداشت
پاس در ناخریده میداشت.نظامی.

ناچیده. چیده ناشده

💡 دل با خیال او چو هم آغوش می شود یک گل نچیده است که بیهوش می شود

💡 در غنچه است جلوه گلزار شوخی اش دستش گلی نچیده ز رنگ حنا هنوز

💡 مشرب نچیده است تعین به خویشتن باشد به رنگ ظرف، نمایش زلال را

💡 جز میوه حرمان کس از این باغ نچیده ای نخل محبت بجز از این ثمری کن

💡 خمش چو آب گهر می رویم تا دریا نچیده ایم به خود همچو سیل غوغایی

💡 گل در تبسم است که از گلبن مراد برگی نچیده بلبل شیدا خزان رسد