نبونید

نبونید. [ ن َ ] ( اِخ ) آخرین پادشاه بابل است. وی با کوروش کبیر معاصر بود. بعد از فوت بخت النصر ( به سال 561 ق.م. ) در مدت شش سال سه نفر سلطنت کردند، در حدود 555 ق.م. روحانیون بابل شخصی «نبونید»نام را که پسر کاهنه «سین » اول رب النوع بابلی ها در حران بود به تخت نشاندند، او کسی نبود که بتواند بابل را در چنین موقعی از حریفی پرزور مانند کوروش نگاه دارد. نبونید میل مفرطی به آثار عتیقه داشت و کارش این بود که استوانه های معابد قدیمه را بوسیله حفریات بیرون آورده بداند فلان معبد را کی و در چه زمان ساخته است، بعد معابد را تعمیر و مخارج آن را بر بابلیان تحمیل کند، بااین حال او نمی توانست به امور مملکتی بپردازد و از این جهت زمام امور به دست پسرش «بالتزر» بود، مقارن این زمان نبونید کاری کرد که قسمت بزرگ کَهَنه بابل از او روگردان شدند. توضیح آنکه مجسمه های ارباب انواع اور، ارخ، و اری دو را به بابل آورده پیروان رب النوع بزرگ بابل، بِل مردوک، را از خود رنجاند. این قضیه بر تیرگی اهل بابل و نفاقی که بین آنها بود، افزود. سرانجام در هفدهمین سال سلطنت وی، کوروش کبیر عزم تسخیر بابل کرد و نبونید در جنگ شکست خورده گرفتار شد، و به روایت «برس » مورخ کلدانی، کوروش با شاه مغلوب بابل به رأفت رفتار نمود و اورا به کرمان تبعید کرد، نبونید تا آخر عمرش در آنجابماند و همانجا بمرد. رجوع به ایران باستان ص 381 به بعد و نیز رجوع به کورش کبیر در این لغتنامه شود.

آخرین پادشاه بابل ( ۵۳۹ - ۵۵۶ ق م. ) که با کورش کبیر معاصر بود. وی پسر کاهنه معبد سین بود و به آثار باستانی و عتیق بیش از مملکت داری علاقه داشت. در سال هفدهم سلطنت او کورش کبیر عازم بابل گردید و نبونید در جنگ شکست خورده اسیر شد. از عاقبت وی اطلاعی در دست نیست. به روایتی کورش او را به کرمان فرستاد نبونید تا آخر عمر همانجا بماند و در آنجا بمرد و به روایتی به دست سردار کورش گبریاس کشته شد.
آخرین پادشاه بابل است وی با کورش کبیر معاصر بود.

💡 در ۵۳۹ (پیش از میلاد) نبونید از پادشاهی کناره‌می‌گیرد، فرمانروایی بابل را به پسرش می‌سپارد و خود برای نیایش به تیما می‌رود. از این می‌توان برداشت کرد که این شهر در آن روزگار شهر مهمی بوده‌است. سنگنبشته‌ای به خط میخی از سدهٔ ششم پیش از میلاد در تیما به دست‌آمده‌است. در تورات بارها از تیما یادشده و وجه تسمیهٔ آن را از نام تیما یکی از پسران اسماعیل دانسته‌است.

💡 دروازه آمانوس در رویدادنامه نبونید ذکر شده‌است.

💡 بنا بر نوشته هرودوت، کوروش او را بسیار دوست می‌داشت و هنگامی که او درگذشت دستور داد تا تمام اتباع شاهنشاشی برای او عزاداری بزرگی برپا کنند. این گزارش در سالنامه نبونید آمده است که وقتی همسر پادشاه فوت کرد، در بابل از ۲۷ آدار تا ۳ نیسان(۲۱–۲۶ مارس سال ۵۳۸) عزاداری عمومی برپا شد. بسیار محتمل است که مرگ کاساندان باعث آن عزاداری باشد.

💡 در سده ششم پیش از میلاد نبوکدنصر دوم پادشاه بابل این شهر را بازسازی کرد. واپسین شاه بابل نبونید زیگورات آن را بازسازی کرد. وی به بزرگ‌ترین دخترش مأموریت کاهنه بزرگ در اور داد. او پرستشگاه‌ها را زینت داد و زیگورات ننا را سراسر تعمیر کرد و بلندی آن را ۷ طبقه اضافه نمود و آن را مانند پرستشگاه مردوک بابل ساخت.

💡 بگفتا نبونید دل شاد دار تن از رنج و غم یکسر آزاد دار