ملاباجی

ملاباجی. [ م ُل ْ لا ] ( اِ مرکب ) معلمه. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). معلمه مکتب دختران.
- ملاباجی چُندک؛ زنی که دایم بر مصائب خود یا دیگران غم خورد یا دایم از عجز خود گوید. به مزاح، زنی بسیار اندوه خواره. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

(مُ لْ لا ) [ ع - تر. ] (اِمر. ) معلم مکتب دختران.

زن مکتب دار که دختران را درس بدهد.

( اسم ) معلم مکتب دختران

معلم مکتب دختران.

💡 حسین فلاح نوشیروانی در سال ۱۲۸۱ در روستای نوشیروان‌کلای بارفروش (بابل کنونی) در یک خانواده مذهبی، کشاورز و دامدار زاده شد. وی از دوران کودکی دارای هوش سرشاری بود که او را در روستا زبانزد کرده بود. حسین در شش سالگی توانست عم جزء را نزد یک ملاباجی به نام «ملاخیران» فرا بگیرد و سپس ظرف مدت سه ماه در نزد آخوندی به نام «شیخ محمد سالاری» قرآن را ختم کند.