لغت نامه دهخدا
نیک گوهری. [ گ َ / گ ُ هََ ] ( حامص مرکب ) نجابت. ( یادداشت مؤلف ). نیک گهر بودن.
نیک گوهری. [ گ َ / گ ُ هََ ] ( حامص مرکب ) نجابت. ( یادداشت مؤلف ). نیک گهر بودن.
نجابت. نیک گهر بودن.
💡 تیغ دو روی یک زبان در کف او گه وغا داده به نیک گوهری مالش خصم بدگهر