لغت نامه دهخدا
نکوگفتار. [ ن ِ گ ُ ] ( ص مرکب ) نکوگوی. خوش سخن. نیکوکلام. که گفتاری خوش و پسندیده دارد.
نکو گفتار
فرهنگ فارسی
نکو گوی. خوش سخن. نیکو کلام. که گفتاری خوش و پسندیده دارد.
جمله سازی با نکو گفتار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از درم بهر آن نکو گفتار کرد حالی روان ده و دو هزار
