نهایت پذیر

نهایت پذیر. [ ن ِ / ن َ ی َ پ َ ] ( نف مرکب ) پایان پذیر. ( یادداشت مؤلف ).

پایان پذیری

💡 چه سودت که سست است بنیان عمر نهایت پذیر است دوران عمر

💡 شوقم به وصل دوست نهایت پذیر نیست ای دوست از وصال تو ما را گزیر نیست

💡 گر نی رهی ست این که نهایت پذیر نیست آن را که مهتدی ست چه حاجت به اهدناست

💡 هر چند عرض شوق نهایت پذیر نیست در حضرتت کنم به همین مطلع اکتفا

💡 نومیدی‌ام چو از تو نهایت پذیر شد مقصودت از عتاب ندانسته‌ام که چیست