نقس

نقس. [ ن َ ] ( ع اِ ) عیب. فسوس. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). عیب و سخریه. ( متن اللغة ). || گر. خارش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). جرب. ( ناظم الاطباء ) ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ). ج، نُقُس. || قسمی ناقوس. ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ). و آن چوب درازی است، و وبیل و وبیلة چوبی کوتاه. ( از اقرب الموارد ). ج، نُقُس. رجوع به ناقوس شود. || ( مص ) ناقوس زدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( از المنجد ). زدن به وبیل ناقوس را. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). || عیب و فسوس کردن کسی را. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). عیب کردن. ( از زوزنی ). افسوس داشتن. ( تاج المصادربیهقی ). لقب گذاشتن کسی را. ( از ناظم الاطباء ). لقب کردن. ( زوزنی ). عیب کردن و لقب گذاشتن و سخره کردن کسی را. ( از متن اللغة ). || بانگ کردن ناقوس. ( از المنجد ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ).
نقس. [ ن َ ق ِ ] ( ع ص ) که عیب کند مردم را و لقب نهد بر ایشان. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).
نقس. [ ن ُ ق ُ ] ( ع اِ ) ج ِ نَقْس. رجوع به نَقس شود. || ج ِ ناقوس. رجوع به ناقوس شود.
نقس. [ ن ِ ] ( ع اِ ) سیاهی که بدان بنویسند. ( دهار ). مرکب. سیاهی. ( از السامی ). سیاهی دوات. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ). مرکب خوب. ( از زمخشری ). مداد. ( ناظم الاطباء ). مداد که بدان نویسند. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). دوده مرکب. خضاض. حبر. خض. ( یادداشت مؤلف ). ج، انقاس، انقس:
وقت پیکار نقش خانه فتح
نقس آن حله پوش عریان باد.مسعودسعد.سرشته نقس دواتش ز توتیای امید
دمیده شقه کلکش ز کیمیای عطا.مختاری.

سیاهی که بدان بنویسند. مرکب. سیاهی. سیاهی دوات. مرکب خوب. مداد. مداد که بدان نویسند.

💡 سواره آمدی و صید خود کردی دل و تن هم کمند عقل بگسستی لجام نقس توسن هم

💡 صفحهٔ جان پاک کن اسرار از نقس دوئی شهر دل آئین ببند آن شهریارم می رسد

💡 که بینداز خودار نقس و وبالی است هم از رب باز هر حسن و کمالی است