نفس گرفتن
مترادفها
تنفس
لغت نامه دهخدا
نفس گرفتن. [ ن َ ف َ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) خبه شدن دم انسان. ( از آنندراج ) ( از سفرنامه شاه ایران ). نفس گسستن. نفس بریدن. نفس فرورفتن. خاموش شدن:
نفس خروس بگرفت که نوبتی بخواند
همه بلبلان بمردند و نماند جز غرابی.سعدی.می خواست گل که دم زند از رنگ و بوی او
از غیرت صبا نفسش در دهان گرفت.حافظ.- نفس کسی را گرفتن؛ جانش را به لب رساندن. او را سخت رنجور و مانده کردن و از توان و رمق انداختن.
|| مانده شدن و گرفتن صدای کسی بر اثر داد و فریاد کردن. || رنج ماندگی به توقف کوتاه در رفتنی بیش ازعادت، کم کردن. ( یادداشت مؤلف ). لختی ماندن و نفس تازه کردن.
جمله سازی با نفس گرفتن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 یار از برای نفس گرفتن طریق نیست ما نفس خویشتن بکشیم از برای یار
💡 بعد از آن دویدن طولانی و نفسگیر در مسیر کوهستانی، او برای لحظاتی روی صخرهای نشست تا با آرامش نفس گرفتن و بازیابی توان خود را آغاز کند.
💡 در میان هیاهوی بازار و شلوغی خیابانهای بزرگ شهر، گاهی اوقات تنها چیزی که انسان برای حفظ آرامش خود نیاز دارد، یافتن گوشهای دنج برای نفس گرفتن است.
💡 پزشک پس از معاینه دقیق بیمار تاکید کرد که برای بهبود وضعیت ریهها، او باید تمرینات منظم نفس گرفتن و بازدم عمیق را در محیطهای سالم انجام دهد.