لغت نامه دهخدا
نعمت خور. [ ن ِ م َ خوَرْ/ خُرْ] ( نف مرکب ) روزی خوار. ( ناظم الاطباء ). نعمت خواره.
نعمت خور
جمله سازی با نعمت خور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ای بنده شیر تن هستی تو اسیر تن دندان خرد بنما نعمت خور همواره