لغت نامه دهخدا
( نبویة ) نبویة. [ ن َ ب َ وی ی َ ] ( ع ص نسبی ) منسوب به نبی. نبوی.
( نبویة ) نبویة. [ ن َ ب َ وی ی َ ] ( ع ص نسبی ) منسوب به نبی. نبوی.
( صفت ) مونث نبوی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 معصوم علی شاه، کلاً مسئله اویسی بودن عرفا را رد کرده و معتقد است: «به روحانیت تنها، شخص به جایی نمیرسد و تا خدمت ولی زمان نرسد و بیعت عامه و خاصه نبویه و علویه ننماید کاملش نمیگویند.» او دربارهٔ تایبادی نیز این مطلب را صادق دانسته و با استناد به آنچه جامی دربارهٔ دیدار شیخ بابامحمودطوسی گفته، نتیجه گرفته که: «زین الدین تایبادی از بابا محمود طوسی فیض باب میشده و به زودی روشن میشود که از برای زیارت مکه به شیراز آمده و با خواجه حافظ صحبت نموده و مشایخ حجاز را خدمت رسیده.»