میوه چین

میوه چین.[ می وَ / وِ ] ( نف مرکب ) میوه چیننده. که میوه بچیند. آنکه از درخت یا گیاه میوه جدا کند:
شاید اگر در حرم سگ ندهد آب دست
زیبد اگر در ارم، بز نبود میوه چین.خاقانی. || بمجاز بهره مند. سود برنده:
من زان گره گوشه نشین نی درد کش نی میوه چین
می ناب و شاهد نازنین ساقی محابا داشته.خاقانی.از شجر من شعرا میوه چین
وز صحف من فضلا عشرخوان.خاقانی.و رجوع به میوه شود.

میوه چیننده که میوه بچیند بمجاز بهره مند

💡 از شجر من شعرا میوه چین وز صحف من فضلا عشر خوان

💡 به باغ عشق تذرو طرب حزین میرد چو میوه خیز شود شاخ، میوه چین میرد

💡 بهشت راز مقام دراز دستان نیست در مشاهده بر روی میوه چین مگشای