موسی کف

موسی کف. [ سا ک َ ] ( ص مرکب ) موسی دست. که ید بیضا دارد. ( یادداشت مؤلف ):
میر موسی کف، شمشیر چو ثعبان دارد
دست ابلیس و جنودش کند از ما کوتاه.منوچهری.شاه موسی کف چو خنجر برکشد
زیر ران طودی روان خواهد نمود.خاقانی.و رجوع به موسی بن عمران و موسی دست شود.

موسی دست. که ید بیضا دارد.

💡 میری کز نژاد شد بدر عرب خور عجم وز سخن و سخا بود موسی کف مسیح دم

💡 در عهد همایون و تو موسی کف ثانی هارون ولی و پشت تو بافر همایی

💡 پیش تخت خسرو موسی کف هارون زبان این منم چون سامری سحر از بیان انگیخته

💡 خضر موسی کف و نیل از سر ثعبانش روان نیل نزد من و ثعبان به خراسان یابم

💡 از نعمت فرعون چو موسی کف و لب شست دریای کَرَم داد مر او را ید بیضا

💡 سلیمان قدر موسی کف خضر عمر سکندر در محمد خلق عیسی دم علی جود تهمتن تن