مهاجات

(مُ ) [ ع. مهاجاة ] (مص م. ) یکدیگر را هجو کردن، عیب همدیگر را گفتن.

یکدیگر را هجو کردن، عیب همدیگر را گفتن.

یکدیگرراهجوکردن، عیب همدیگرراگفتن
۱ - ( مصدر ) هجو کردن یکدیگر را. ۲ - ( اسم ) هجو گویی: [... مهاجرت شعرائ را از اسباب مهالک ممالک سالفه و امم ماضیه شمرده اند. ]

مهاجاة
یکدیگر را هجو کردن، عیب همدیگر را گفتن.

💡 سراقة بن مرداس بارقی اصغر (۷۹ هـ /۶۹۸م) از شاعران برجسته و سرشناس عرب‌زبان دورهٔ آغاز اسلام و سدهٔ اول هجری است. وی کسی است که با جریر مهاجات داشت و اخبار او در اغانی آمده است.