مصیبه

[ویکی الکتاب] معنی مُّصِیبَةٍ: واقعه و حادثهای که به انسان یا هر چیز اصابت کند (کلمه مصیبت به معنای واقعه و حادثهای است که به انسان یا هر چیز اصابت کند، و اسم فاعل از مصدر اصابت است، و از اصابه تیر به هدف منشا گرفته،هم شامل اصابه حوادث خیر میشود و هم اصابه حوادث شر، و لی استعم...
ریشه کلمه:
صوب (۷۶ بار)

💡 فقلت لها یا عز کل مصیبه اذا وطنت یوما لها النفس ذلت