واژهی «مصطفا» (یا مصطفی) واژهای عربی است که از ریشهی صفا / اصطفاء گرفته شده و به معنای برگزیده، انتخابشده و پاکگزیده است. این واژه بیشتر به عنوان لقب پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص) به کار میرود، زیرا در باور دینی، او از میان انسانها برای دریافت وحی و رسالت برگزیده شد. اصطلاح «مصطفا» هم جنبهی افتخارآمیز دارد و هم بیانگر مقام معنوی و روحانی والا است. ریشهی این کلمه «اِصطفاء» به معنای انتخاب کردن با دقت و پاکی است؛ یعنی نه یک انتخاب معمولی، بلکه برگزیدن بهترین در میان همه. به همین دلیل، «مصطفا» فقط به معنای «انتخابشده» نیست، بلکه حامل مفهوم پاکی، لطافت روح، و برتری اخلاقی است. در ادبیات فارسی و متون عرفانی، این لقب با عشق، نور، زیبایی معنوی و هدایت همراه است. شاعران بزرگی چون حافظ، مولوی و سعدی نیز این واژه را بسیار در ستایش پیامبر (ص) به کار بردهاند.
مصطفا
لغت نامه دهخدا
مصطفا. [ م ُ طَ ] ( ع ص ) صورتی از کلمه مصطفی. رجوع به مصطفی شود.
فرهنگ فارسی
صورتی از کلمه مصطفی
جمله سازی با مصطفا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گر نه به گوهر از نسب مصطفاستی چون مصطفا حلم و حیاش از کجاستی
💡 پس نام مصطفا به زبان راند و مرتضی آنگاه نام فاطمه آن زبدة النسا
💡 در شب معراج گفته یک سخن با مصطفا زآن سخن آوازه ای اندر جهان انداخته
💡 در دست نام نیک تو دادم بزرگ دار نو باوه ای که از چمن مصطفا رسد
💡 شاخ گلی شکست ز بستان مصطفا کز رنگ و بو فتاد گلستان مصطفا
