مصرم

مصرم. [ م ِ رَ ] ( ع اِ ) داس خشاوه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). دوک تراش. ( مهذب الاسماء ).
مصرم. [ م ُ رِ ] ( ع ص ) مرد محتاج بسیارعیال. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || صاحب گله شتران. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
مصرم. [ م َ رِ ]( ع اِ ) جای تنگ شتاب سیل. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). جای تنگ که توجبه بشتاب از آن گذرد. ( ناظم الاطباء ).

جای تنگ شتاب سیل جای تنگ که توجبه بشتاب از آن گذرد.

💡 ماه مصرم در حجاب چاه کنعان مانده ام شمع خورشیدم نهان در زیر دامان مانده ام

💡 گر یوسف مصری بفروشی به درم من یوسف مصرم و به جان می خرمت

💡 زندان فراموشی من رخنه ندارد در مصرم و هرگز ز عزیزان خبرم نیست

💡 گر نه بوی یوسف مصرم وزیدی گاه گاه همچو یعقوب از غمت صد پیرهن بدریدمی

💡 گه بسیاره مصرم بغلامی بفروخت گاهم از تهمت مکاره بزندان آورد

💡 بگفتا گر بدین کارت تمام است عزیز مصرم و مصرم مقام است