مشمل
لغت نامه دهخدا
مشمل. [ م ِ م َ ] ( ع اِ ) شمشیر کوتاه که به جامه بپوشند آن را. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). شمشیر بران. ج، مشامل. ( مهذب الأسماء ). دشنه. قمه. ( یادداشت مؤلف ). || نوعی از چادر که بر خود پیچند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مشمال شود.
فرهنگ فارسی
شمشیر کوتاه که بجامه بپوشند آنرا شمشیر بران.
جمله سازی با مشمل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اجزای نوری عمدتاً مشتمل بر منبع تغذیه نور و قطعات مرتبط با آن است، از قبیل لامپ با ولتاژ ۲۰ وات، فیلتر تصحیح نور و کندانسور که کندانسور مشمل بر پنج قطعه است که نور را تصحیح کرده و بر روی نمونه یا شیء مورد بررسی متمرکز میکند بخش نوری شامل سه بخش اساسی است: دستگاه روشنایی، عدسی شیئی و عدسی چشمی.
💡 مادربزرگ در شبهای بسیار سرد زمستان، همواره از آن مشمل قدیمی و بسیار ضخیم خود برای گرم نگه داشتن بدن استفاده میکرد.
💡 در نمایشهای سنتی قدیمی، استفاده از پارچههای مشمل و رنگارنگ برای پوشاندن تختها، جلوهای بسیار زیبا و اصیل به صحنه میبخشید.
💡 برخلاف پارچههای مدرن و سبک امروزی، مشمل به دلیل بافت بسیار سنگین و گرم خود، در گذشته محبوبترین وسیله مقابله با سرما بود.