مسکین نوازی

مسکین نوازی. [ م ِ ن َ ] ( حامص مرکب ) عمل مسکین نواز. نواختن مساکین. و رجوع به مسکین نواز شود.

نواختن مساکین

💡 تاراج عمر سهل بود گر کنی به وصل مسکین نوازی دل و جان اسیر ما

💡 زدی طعنم که گر مسکین نوازی چرا با بی دلی چون من نسازی

💡 تویی آن که هنگام مسکین نوازی کف کافیت خاک را زر نماید

💡 در دلت اندیشه ی مسکین نوازی ره نیافت ورنه جز من ناامید از فیض دیدار تو کیست؟

💡 تسلی دادش از مسکین نوازی به شیرین بزمهای لعب و بازی

💡 همچو شاه کامران مسکین نوازی کس نکرد جان فدای او که از مسکین نوازی بس نکرد