مروتی
مترادفها
جوانمردانه، مردانه
متضادها
رذالت، بزدلی، حقارت
لغت نامه دهخدا
مروتی. [ م َ وَ تی ی ]( ص نسبی ) منسوب به ذی المروة؛ که گویا قریه ای بوده است در مکه یا مدینه. ( از اللباب فی تهذیب الانساب ).
فرهنگ فارسی
قریه ای در مکه
جمله سازی با مروتی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بر سر ز دست مهر گل بی مروتی حیران به روی باغ چو شبنم نشسته ام
💡 روی فلک سیاه که از بی مروتی افکنده دورم از درت ای کعبه صفا
💡 نم مروتی از خلق اگر رسد به خیالت چکیده گیر به خاک از فشار چین جبینها
💡 فال نگاه گرم زدن بی مروتی است بر چهره ای که جای عرق خال می شود
💡 ساقی مروتی که من و دل ز خویشتن دستی به دست هم بدهیم و سفر کنیم
💡 او با آن رفتار مروتی و سخاوتمندانه خود، توانست دل بسیاری از مردم را به دست آورد و در جامعه مورد احترام و تکریم قرار گیرد.
💡 در فرهنگ سنتی ما، رفتارهای مروتی و کمک به نیازمندان، نشانهای از اصالت شخصیت و تربیت صحیح در خانوادههای اصیل و با فرهنگ است.
💡 آن مرد با انجام کارهای مروتی و بدون چشمداشت، الگویی نیکو برای نسلهای آینده در زمینه اخلاق و انسانیت فراهم آورده است.