کرایت

لغت نامه دهخدا

کرایت. [ ک َ ی ْ ] ( اِخ ) کرائیت. طایفه ای از اقوام مغول. رجوع به کرائیت شود.

جمله سازی با کرایت

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در فصل ۱۸–۲۰۱۷، رخووت به نام سومین بازیکن به نیمه نهایی لیگ لئومیت رسید ولی در نهایت به مکابی کرایت گات شکست خورد.

💡 ظاهراً نخستین ترخان‌ها در میان مغول‌ها در زمان چنگیز خان چنین عنوانی یافتند: هنگامی که دو نفر از وابستگان آونگ خان، رئیس قبیلهٔ کرایت از پیش او گریختند و به چنگیز خان خبر دادند که آونگ خان تصمیم به حمله به او را دارد، چنگیز خان در حمله پیش‌دستی کرد و آونگ خان را شکست داد. چنگیز آن دو نفر را که باداس و قشلیق ( کشیلیک) نام داشتند ترخان کرد، و گفته شده که «طایفۀ ترخان که خان در ولایت فرارود و خراسانند از نسل ایشان هستند.»

💡 در تاریخ باستان، اقوام کرایت یکی از قبایل مهم آسیای مرکزی بودند که نقش بسیار پررنگی در تحولات سیاسی منطقه ایفا کرده بودند.

💡 پژوهشگران با مطالعه روی باستان‌شناسی منطقه، تلاش می‌کنند تا جزئیات بیشتری از سبک زندگی و فرهنگ اقوام کرایت را به دست آورند.

💡 روابط تجاری و نظامی میان قبایل مختلف در آن دوران، از جمله تعاملات پیچیده میان قوم کرایت و سایر گروه‌های محلی بوده است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران