لغت نامه دهخدا
کرایت. [ ک َ ی ْ ] ( اِخ ) کرائیت. طایفه ای از اقوام مغول. رجوع به کرائیت شود.
کرایت. [ ک َ ی ْ ] ( اِخ ) کرائیت. طایفه ای از اقوام مغول. رجوع به کرائیت شود.
💡 در فصل ۱۸–۲۰۱۷، رخووت به نام سومین بازیکن به نیمه نهایی لیگ لئومیت رسید ولی در نهایت به مکابی کرایت گات شکست خورد.
💡 ظاهراً نخستین ترخانها در میان مغولها در زمان چنگیز خان چنین عنوانی یافتند: هنگامی که دو نفر از وابستگان آونگ خان، رئیس قبیلهٔ کرایت از پیش او گریختند و به چنگیز خان خبر دادند که آونگ خان تصمیم به حمله به او را دارد، چنگیز خان در حمله پیشدستی کرد و آونگ خان را شکست داد. چنگیز آن دو نفر را که باداس و قشلیق ( کشیلیک) نام داشتند ترخان کرد، و گفته شده که «طایفۀ ترخان که خان در ولایت فرارود و خراسانند از نسل ایشان هستند.»