کت نو

واژه «کت نو» در منابع جغرافیایی و لغت‌نامه‌های قدیمی فارسی به‌عنوان نام یک مکان جغرافیایی شناخته شده است و به یک قریه یا روستا در نواحی جنوب شهر آباده اشاره دارد. بر اساس گزارش‌های تاریخی مانند «فارسنامه ناصری»، این محل در فاصله حدود چهار فرسنگی جنوب آباده واقع بوده و در گذشته به‌عنوان یکی از آبادی‌های آن منطقه شناخته می‌شده است. از نظر کاربرد زبانی، «کت نو» یک نام خاص جغرافیایی است و معنای لغوی مستقل و توصیفی در زبان فارسی امروز ندارد، بلکه صرفاً برای اشاره به همان مکان تاریخی به کار می‌رفته است. چنین نام‌هایی در جغرافیای قدیم ایران بسیار رایج بوده‌اند و اغلب نشان‌دهنده ویژگی‌های محلی، قبیله‌ای یا تاریخی مناطق مختلف بوده‌اند. در برخی موارد، این‌گونه نام‌ها در گذر زمان از میان رفته یا تغییر شکل یافته و در نقشه‌های جدید دیگر دیده نمی‌شوند. بنابراین، «کت نو» امروزه بیشتر یک اصطلاح تاریخی-جغرافیایی محسوب می‌شود تا یک واژه پرکاربرد زبانی. اهمیت این واژه بیشتر در مطالعات تاریخی و بررسی جغرافیای قدیم فارس و اطراف آباده نمایان می‌شود.