چوگان زلف

چوگان زلف. [ چ َ / چُو ن ِ زُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) دارای زلف چون چوگان. با زلف بخم. با زلف تابدار. با زلف خم اندر خم:
بخواه گوی زنخ لعبتان چوگان زلف
گهی بگوی گرای و گهی بچوگان باز.سوزنی.

دارای زلف چون چوگان

💡 دولت در آن سر است که چوگان زلف یار غلطان ز دوش آورد او را چو گو کند

💡 هرساله گوی حسن به چوگان زلف تست این تاج افتخار نه امسال می‌بری

💡 بخواه گوی ز نخ لعبتان چوگان زلف گهی بگوی گرای و گهی بچوگان یاز

💡 نبود آن خم چوگان زلف بر سر رحمت مگو چو گوی و بسر در ره طلب ندویدم

💡 بر آن سرم که بمیدان عشق بازم باز سری که در خم چوگان زلف یار چو گوست

💡 در خم چوگان زلف داشت سری یا نداشت گوی سعادت بگو تا که زمیدان ربود