چهره گشا
مترادفها
بشاش، خندان، خوشرو، شادمان
متضادها
عبوس
لغت نامه دهخدا
چهره گشا. [ چ ِ رَ / رِ گ ُ ] ( نف مرکب ) بردارنده حجاب از رخ. گشاینده صورت. چهره گشای. جلوه نما. زنی که روی خود باز و اظهار دلربائی کند. || مصور و صورتگر. ( از ناظم الاطباء ). نقاش. ( یادداشت مؤلف ).
جمله سازی با چهره گشا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 فصل بهار این چنین بانگ هزار این چنین چهره گشا، غزل سرا، باده بیار این چنین
💡 چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را چهره گشا تمام کن جلوهٔ ناتمام را
💡 دستی به دل تنگ نه ای شور قیامت از خامه شدی چهره گشا باغ جنان را
💡 دیدار تو را چهره گشا دیده ی حق بین رخسار تو را روی نما، نور تجلّا
💡 کلک چو منی را رقم شکوه غریب است وانگه چو تویی چهره گشا عدل و کرم را
💡 او با آن چهره گشا و لبخند همیشگیاش، توانست در همان برخورد اول اعتماد تمام مهمانانی را که در سالن اصلی کنفرانس حضور داشتند، به راحتی جلب کند.
💡 مدیر جدید شرکت با رفتاری چهره گشا و برخورد صمیمانه با کارکنان، توانست فضای سنگین و پر تنش محیط کار را در مدت کوتاهی به کلی تغییر دهد.
💡 شخصیتهای داستان در کتابهای کلاسیک معمولاً با چهره گشایی که نشان از مهربانی و پاکی قلب آنها دارد، در ذهن خوانندگان به یاد میمانند.