کلمه «چهارگوش بودن» به حالتی گفته میشود که شکل یک جسم یا سطح به صورت مربعی یا مستطیلی و دارای چهار گوش یا زاویه مشخص باشد. این صفت معمولاً برای توصیف اشیاء، بناها یا حتی اجسام طبیعی به کار میرود که اضلاع و گوشههای آنها مشخص و منظم باشد. چهارگوش بودن نشاندهنده نظم و تقارن در شکل است و باعث میشود جسم به راحتی در طراحیها و اندازهگیریها جای گیرد. این ویژگی در معماری، هندسه و هنر اهمیت زیادی دارد، زیرا اشکال چهارگوش پایه بسیاری از طراحیها هستند. در زندگی روزمره نیز، بسیاری از وسایل مانند میز، قاب و کتابها چهارگوش طراحی میشوند تا استفاده از آنها آسانتر باشد. به طور خلاصه، چهارگوش بودن بیانگر شکلی منظم، متقارن و با گوشههای مشخص است که کاربرد و زیبایی خاصی دارد.
چهارگوش بودن
لغت نامه دهخدا
چهارگوش بودن. [ چ َ / چ ِ دَ ]( مص مرکب ) مربع بودن. چهار گوشه داشتن. شکل مربعی داشتن. || گوش داشتن. مراقب اوضاع و احوال بودن. هرچه دقیق تر قوه شنوائی بکار داشتن. بیدار و هشیار بودن. در همه حال مترصد اطراف و جوانب بودن.
فرهنگ فارسی
مربع بودن. چهار گوشه داشتن. شکل مربعی داشتن. یا گوش داشتن.
جمله سازی با چهارگوش بودن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کعبه مقدسترین مکان از نظر دین اسلام است. نام کعبه اشاره به چهارگوش بودن این سازه دارد. در قرآن، کتاب مذهبی مسلمانان آمده که بنای کعبه بهدست ابراهیم و پسرش اسماعیل بازسازی شدهاست و نخستین سازنده آن آدم بودهاست. کعبه قبل از گسترش اسلام نیز از مکانهای مقدس اعراب بهشمار میرفت.
