لغت نامه دهخدا
چهاربرگ. [ چ َ / چ ِ ب َ ] ( اِ مرکب ) چهار ورق. || در اصطلاح بازی آس ورقهائی که بر آنها صورت تک خال، شاه، بی بی و سرباز نقش است. رجوع به چاربرگ شود.
چهاربرگ. [ چ َ / چ ِ ب َ ] ( ص مرکب ) که چهار ورق داشته باشد. || ( اِ مرکب ) نام گلی است. وشاید به مناسبت تعداد ورقهای آن این نام را یافته باشد. || لاله کوهی. رجوع به چاربرگ شود.