پیشکاره

پیشکاره. [ رَ / رِ ] ( اِ مرکب، ص مرکب ) رئیس و مهتر باشد. ( اوبهی ). || بمعنی پیشکار است که مزدور و خدمتگزار باشد:
ای که مه با کمال خوبی خویش
پیش روی تو پیشکاره بود.عمادی شهریاری.|| ماماچه و قابله. حاضنة. ( منتهی الارب ). || فرش اطاق مهمانخانه.

۱. مباشر.
۲. خدمتگزار.
۳. ماما، قابله.

💡 بگذر ز دهر و عنصر و اجرام، چرخ را پیش عروس همت خود پیشکاره کن

💡 از پس پرده روی بنماید مهر و مه را دو پیشکاره کند

💡 صد هزاران هزار عالم را پیش روی تو پیشکاره کنم

💡 مرا دایه و پیشکاره شبان نه آرام روز و نه خواب شبان

💡 یکی را برزه گر دریای سبزست یکی را پیشکاره ابر آزار