پگه خیز

لغت نامه دهخدا

پگه خیز. [ پ َ /پ ِ گ َ ] ( نف مرکب ) مخفف پگاه خیز؛ آنکه بامداد زود از خواب برخیزد. سحرخیز. بَکِرِ. بَکُرُ:
ز نخجیر و از می بپرهیز باش
بشب دیر خسب و پگه خیز باش.
اسدی ( گرشاسب نامه نسخه خطی مؤلف ص 267 ).

فرهنگ فارسی

( اسم ) سحر خیز پگاه خیز

جمله سازی با پگه خیز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 چنین گفت آن جوانمرد پگه خیز که پیش از صبح دم در طاعت آویز

💡 چو مه شد سرنگون صبح پگه خیز برین میدان میناکرد خونریز

💡 بخت ار چه خفته نیست پگه خیز تر زصبح تا تهنیت کنند مهی را به اختری