پهلو شکاف

پهلوشکاف. [ پ َ ش ِ ]( نف مرکب ) که پهلو شکافد. درنده پهلو:
چو فردا علم بر کشد بر مصاف
خورد شربت تیغ پهلو شکاف.نظامی.بمقراضه تیر پهلو شکاف
بسی آهو افکنده با نافه ناف.نظامی.

( صفت ) آنکه یا آنچه پهلوی کسی بابشکافد درند. پهلو: چو فردا علم برکشد بر مصاف خورد شربت تیغ پهلو شکاف. ( نظامی )

💡 به مقراضهٔ تیر پهلو شکاف بسی آهو افکنده با نافهٔ ناف

💡 هرگه کنم نظاره به مژگان سر کجت یاد آید ز خنجر پهلو شکاف طوس

💡 درد فغان شبی که جدا مانم از درت پهلو شکاف آمده همچون جرس مرا