لغت نامه دهخدا
پرستنده مرد. [ پ َ رَ ت َ دَ / دِ م َ ] ( اِ مرکب ) عابد. زاهد. متعبد:
پرستنده مرد اندرآمد ز کوه
شدند اندر آن آگهی همگروه.فردوسی.ز لهراسپ شاه آن پرستنده مرد
که ترکان بکشتندش اندر نبرد.فردوسی.
پرستنده مرد. [ پ َ رَ ت َ دَ / دِ م َ ] ( اِ مرکب ) عابد. زاهد. متعبد:
پرستنده مرد اندرآمد ز کوه
شدند اندر آن آگهی همگروه.فردوسی.ز لهراسپ شاه آن پرستنده مرد
که ترکان بکشتندش اندر نبرد.فردوسی.
( صفت ) عابد زاهد متعبد.
💡 که باشند با من پرستنده مرد کزین چاه بیبن کشند آب سرد
💡 چو لهراسپ شاه آن پرستنده مرد که ترکان بکشتندش اندر نبرد