واهمدوسی

{de-coherence} [فیزیک] فرایندی که در آن حالت کوانتومی هر سامانۀ میکروسکوپی با چنان سرعتی با محیط پیرامونش همبستگی پیدا می کند که اندازه گیری ویژگی های سامانه نمی تواند تداخل بین دو حالت آن را نشان بدهد

فرایندی که در آن حالت کوانتومی هر سامانۀ میکروسکوپی با چنان سرعتی با محیط پیرامونش همبستگی پیدا می‌کند که اندازه‌گیری ویژگی‌های سامانه نمی‌تواند تداخل بین دو حالت آن را نشان بدهد.

💡 فرمول‌بندی حالت‌های نسبی را هیوْ اِوِرِت در سال ۱۹۵۷ بار آورد. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ برایس دویت این فرمول‌بندی را به نام دنیاهای چندگانه خواند و آن را همه‌گیر کرد. رهیافت واهمدوسی به تفسیر مکانیک کوانتومی پس از آن توسعه داده شد و دسته‌ای از تفسیرها را به وجود آورد. این تفسیر هم‌اکنون همراه با تفسیر کپنهاکی و دیگر تفسیرهای واهمدوسانه یکی از مهم‌ترین تعبیرهای مکانیک کوانتومی است.

💡 فرمول‌بندی حالت‌های نسبی را هیوْ اِوِرِت[۵] در سال ۱۹۵۷ بار آورد. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ برایس دویت این فرمول‌بندی را به نام دنیاهای چندگانه خواند و آن را همه‌گیر کرد. رهیافت واهمدوسی به تفسیر مکانیک کوانتومی پس از آن توسعه داده شد و دسته‌ای از تفسیرها را به وجود آورد. این تفسیر هم‌اکنون همراه با تفسیر کپنهاکی و دیگر تفسیرهای واهمدوسانه یکی از مهم‌ترین تعبیرهای مکانیک کوانتومی است.