هوشع

هوشع. [ ش َ ] ( اِخ ) لغةً به معنی خداوند کمک کننده است. ( از قاموس کتاب مقدس ). ابن الندیم نام او را مبدل «هویعبن بثیری » یا «بسیری » ضبط کرده است. ( یادداشت مؤلف ). لفظ هوشع به معنی نجات یا خلاصی به کار رفته و نام چهارمین پیامبر بنی اسرائیل است که 60 سال نبوت داشته است. ( از قاموس کتاب مقدس ). یکی از کتابهای عهد عتیق ( تورات ) به نام او و از اوست. ( یادداشت مؤلف ).
هوشع. [ ش َ ] ( اِخ ) اسم اصلی یوشعبن نون است. ( قاموس کتاب مقدس ).
هوشع. [ش َ ] ( اِخ ) پسر ایلیه و آخر ملوک اسرائیل است که نسبت به سایرین شرارتش کمتر بود. ( قاموس کتاب مقدس ).

هوشَع (Hosea)
پیامبریدر عهد عتیقکه در قرن ۸پ م می زیست. در دورۀ رسالت او، رابطۀ خدا و اسرائیل، با ازدواج خود هوشع مقایسه می شود.

💡 بتهای گوساله بعداً در تناخ (انجیل عبری)، مانند کتاب هوشع نبی، به صورت دقیق‌تری به عنوان عنصری ثابت از فرهنگ‌های غرب آسیایی دیده می‌شوند.

💡 داستان خروج در کتب دوم تا پنجم تورات، یعنی اسفار خروج، لاویان، اعداد و تثنیه، روایت شده‌است. اتفاق نظر گسترده محققان این است که تورات در قرن پنجم قبل از میلاد که یهودیان تحت حکومت شاهنشاهی هخامنشی بودند نوشته شده‌است، هر چند برخی مطالب آن، به ادوار قدیمی‌تری تعلق دارند زیرا عاموس و هوشع که هشت قرن قبل از میلاد زیستند نیز به این قصه اشاره کرده‌اند.

💡 بر اساس اطلاعات سِفر تثنیه (۳:۹)، در زمان عهد عتیق، حرمون توسط صیدونی‌ها، «سیریون»، و توسط عموری‌ها «سنیر» نامیده می‌شد. این کوه ظاهراً مرز شمالی پادشاهی بزرگ اسرائیل را تشکیل می‌داد. در توصیف سرزمین‌های فتح شده توسط اسرائیل، این کوه نیز چندین بار ذکر شده است. در کتاب هوشع (۳:۳) اشاره‌ای به وجود آیین‌های بت‌پرستی کنعانیان (از جمله حویان) در حرمون شده است؛ این کوه در آنجا «بعل حرمون» نامیده می‌شود.