لغت نامه دهخدا
( هوادة ) هوادة. [ هََ دَ ] ( ع اِمص ) نرمی. || دستوری. رخصت. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || ( مص ) صلح نمودن. || میل کردن. || نرم رفتن. ( منتهی الارب ).
( هوادة ) هوادة. [ هََ دَ ] ( ع اِمص ) نرمی. || دستوری. رخصت. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || ( مص ) صلح نمودن. || میل کردن. || نرم رفتن. ( منتهی الارب ).
نرمی دستوری
{aerator} [مهندسی محیط زیست و انرژی] وسیله ای که با آن می توان سطح تماس هوا را با آب یا پساب افزایش داد
وسیلهای که با آن میتوان سطح تماس هوا را با آب یا پساب افزایش داد.
💡 در چرخه آب، زمانی که بارشهای جوی بر زمین میبارد، مقداری از آب در سطح زمین جاری میشود و نهرها و رودخانهها را تشکیل میدهد. آب باقیمانده، از طریق نفوذ، به خاک نفوذ میکند که به زیر زمین سفر میکند، خاک منطقه هواده را هیدراته میکند، سفرههای زیرزمینی را شارژ میکند و مازاد آن در رواناب زیرسطحی جریان مییابد. در هیدروژئولوژی با معادله جریان آب زیرزمینی اندازهگیری میشود.