لغت نامه دهخدا
هم کران. [هََ ک َ ] ( ص مرکب ) متساوی الاضلاع. ( یادداشت مؤلف ).
هم کران. [هََ ک َ ] ( ص مرکب ) متساوی الاضلاع. ( یادداشت مؤلف ).
متساوی الاضلاع
💡 درافتد از صدف هر دم صدف بازش خورد در دم وگر نه عین کری هم کران را ترجمانستی
💡 به طور بدیهی برقرار است (یعنی به انتفای مقدم برقرار است) و لذا هر عضو از پوست هم کران بالا و هم پایین مجموعه تهی است.