هم سامان

هم سامان. [ هََ ] ( ص مرکب ) هم خاک. هم مرز. دو تن که ملک زراعتی یا ملک حکمرانی آنان مجاور یکدیگر باشد. ( ازیادداشتهای مؤلف ). شاهد برای این معنی یافت نشد.

هم خاک هم مرز

💡 هم تن من از تو و هم جان من هم سر من از تو هم سامان من

💡 در غم تو بی‌سر و سامان شدم هم سر من باش و هم سامان من

💡 از لب خندان به چشم جام می می‌گردد آب عشرت سرشار هم سامان شیون می‌شود

💡 ای بی‌تو ما را نی سر نه سامان هم تو سری هم سامان مردم

💡 هم سر ما عشق و هم سامان ما سر کجائی عشق یا سامان کجا