هم خور

هم خور. [ هََ خوَرْ / خُرْ ] ( ص مرکب ) هم خوراک. هم کاسه. ( یادداشت مؤلف ).

هم خوراک هم کاسه

💡 تاکه سیمین حلقهای اختران درد ز هم خور برون‌آمد چو زرین تیغی ازمشکین قراب

💡 بلکه هم چرخ و هم خور و ماه است همه شه و هم امیر و اسپاه اوست

💡 دیده که نبیند و فرو بارد نم گر شادی و گریه بر تند هم خور غم

💡 از هم به کسی شکوه مکن خود غم هم خور بر هم نتواند زد از هم غم هم را

💡 واعظ، غم روزی چند؟ یک شب غم خود هم خور این زنگ ز دل خیزد، با آه سحرگاهی