نیم راه

نیم راه.( اِ مرکب ) وسط راه. میان راه. بین راه:
ز کاخ دلارای تا نیم راه
گهر بود و دیبا و اسب و کلاه.فردوسی.از دو سندان چار دندان زحل در هم شکست
جفته ای کزنیم راه آسمان افشانده اند.خاقانی.چنان رفت و آمد به آوردگاه
که واماند از او وهم در نیم راه.نظامی.|| ( ص مرکب ) که در دوستی ثابت قدم نیست. که شرط وفا به جا نیارد. که تا آخر با تو همدمی و همراهی نکند: یار نیم راه. رفیق نیم راه. نیز رجوع به نیمه راه شود.

وسط راه، میانۀ راه.

💡 ترسم چو آوری تو زبالا به زیر تیغ از برق آه من شکند نیم راه تیغ

💡 از دو سندان چار دندان زحل درهم شکست جفته‌ای کز نیم راه آسمان افشانده‌اند

💡 سپهرگفتی فرسوده‌گشته از رفتار بمانده بهر سکون را به نیم راه اندر

💡 با تو عقل ار چه بس دراز استد از تو در نیم راه باز استد

💡 تا بر جبین مه نزنی گوشه کمان در نیم راه همت خود بازکش عنان

💡 ز کاخ دلارای تا نیم راه درم بود و دینار و اسپ و سپاه