لغت نامه دهخدا
نرگس مست. [ ن َ گ ِ س ِ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از چشم معشوق. چشم خمارآلود:
ز رشک نرگس مستش خروشان
به بازار ارم ریحان فروشان.نظامی.گفتم ای جان شدم از نرگس مست تو خراب
گفت در شهر کسی نیست ز دستم هشیار.عطار.غلام نرگس مست تو تاجدارانند
خراب باده لعل تو هوشیارانند.حافظ.