نرگس بیدار

نرگس بیدار. [ ن َ گ ِ س ِ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از چشم:
خوابگهی بود سمنزار او
خواب کن نرگس بیدار او.نظامی.

کنایه از چشم است

💡 برجست گل چو باد فسونگر به سحر گفت بستم به نام نرگس بیدار خواب گل

💡 نهفته نار پدیدار گشت و گل بنهفت غنوده نرگس بیدار گشت و گل بغنود

💡 شاهان زمانه خصم بر دار کنند آن نرگس بیدار تو بی دار کشد