نایافتن

نایافتن. [ ت َ ] ( مص منفی ) نیافتن. به دست نیاوردن. تحصیل نکردن:
سمع و بصر و ذوق و شم و حس که بدو یافت
جوینده ز نایافتن خیر امان را.ناصرخسرو.چنان راغب مشو در جستن کام
که از نایافتن رنجی سرانجام.نظامی.

💡 جز حسرت و خون دل چه بر خواهد خاست زین یافتنی که عین نایافتن است

💡 چنان راغب مشو در جستن کام که از نایافتن رنجی سرانجام

💡 یعنی از وی کام دل نایافتن تا کیم خواهد بدینسان تافتن

💡 الهی! یافت جستن زندگانیست ٭ و جوینده نایافتن زندانیست

💡 گفته اند قناعت آرام دل بود بوقت نایافتن آنچه دوست داری.

💡 یافتن اینجا بود نایافتن گم شدن اینجا بود پیدا شدن