نامده

نامده. [ م َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) نیامده. ناآمده. || به وقوع ناپیوسته. واقعنشده:
یکی حال از گذشته دی دگر از نامده فردا
همی گویند پنداری که وخشورند یا کندا.دقیقی.از رفته و نامده چه گویم
چون حاصل عمرم این زمان است.عطار.- امثال:
اجل نامده قوی زره است.سنائی.

نیامده. نا آمده. یا واقع نشده

💡 هر دم ز برم رخت نوردی بروی در نامده زود بازگردی بروی

💡 بر نامده و گذشته بنیاد مکن حالی خوش باش و عمر بر باد مکن

💡 در کفت نامده از بیم مذلت بجهد همچو از بیم قطیعت بجهد از سر گاز

💡 سیر این انجمنم آمد و رفت سحراست یک نفس نامده صد زخم نمایان رفتم

💡 یک هجر به سر نامده هجری دگر افتاد یک غم سپری ناشده غمی دگر آمد

💡 چو بت پرست رخت دید گفت نامده است بتی زکارگه بت نگار بهتر ازین